Saczkowanie przestrzeni miedzyoponowej

W próbnym otwarciu przestrzeni międzyoponowej bezpieczniej posługiwać się skalpelem ostrym, aniżeli nakłuciem próbnym z pomocą igły, która łatwiej może otworzyć i zakazić przestrzeń podpajęczynówkową, a nawet tkankę mózgową i spowodować ropień mózgu, Rokowanie w przypadkach ropnia podoponowego powinno być zawsze ostrożne. Śmiertelność z powodu przejścia w rozlane zapalenie opon miękkich lub z powodu równoczesnych innych powikłań wewnątrzczaszkowych, jak ropień mózgu, zapalenie zakrzepowe zatoki esowatej; wciąż jeszcze jest duża i wynosi ponad 50%. Leczenie zawsze jest operacyjne, połączone z drenowaniem przestrzeni międzyoponowej. Zapalenie w tej przestrzeni może czasem ulec wyleczeniu po samym tylko odsłonięciu opony twardej. Przypadki takie obserwowane są u osobników młodych przy zakrzepach zatoki esowatej. Read more „Saczkowanie przestrzeni miedzyoponowej”

Ropne zapalenie opon miekkich

Ropne zapalenie opon miękkich (leptomeningitis purulenta). Obie opony miękkie mózgu i rdzenia (opona pajęczynowa – arachrioidea i właściwa opona miękka – pia mater) ograniczające między sobą przestrzeń podpajęczynówkową (spatium subarachnoideale) przedstawiają pewien układ anatomiczny, który jako całość bierze udział w ostrym zapaleniu ropnym. Jedno określenie (leptomeningitis) oznacza stan zapalny obu opon miękkich. Częstość występowania tego wciąż jeszcze ciężkiego powikłania wewnątrzczaszkowego uległa dużej zmianie od czasu wprowadzenia do lecznictwa nowoczesnej chemoterapii. Brak jeszcze większych miarodajnych zestawień z ostatnich lat, które by ujęły statystycznie liczbę przypadków ropnego zapalenia opon miękkich w stosunku do ogólnej liczby przypadków ropnego zapalenia ucha środkowego. Read more „Ropne zapalenie opon miekkich”

Utrzymywanie sie rezerw zasadowych we krwi

Utrzymywanie się rezerw zasadowych we krwi na odpowiednim poziomie trwa tak długo, jak długo zawartość ciał acetonowych w moczu utrzymuje się w granicach 2-3 g na dobę. Z chwilą zwiększenia się ciał acetonowych w moczu powyżej 3-5 g na dobę widzimy również zmniejszenie się rezerw zasadowych we krwi, przy czym w ciężkich postaciach spadek rezerw zasadowych jest bardzo znaczny, w moczu zaś ciała acetonowe narastają do 10–20 g na dobę. Przed śmiercią, w stanie śpiączki ciała acetonowe w moczu spadają, co: jest wyrazem zatrzymywania ich w tkankach. Równocześnie wzrasta w moczu zawartość amoniaku, co jest zrozumiałe, gdyż amoniak powstaje zawsze, gdy do ustroju przedostają się w nadmiarze kwasy z zewnątrz lub też w nim powstają. Amoniak bowiem jest jednym z czynników zobojętniających nadmiar kwasów. Read more „Utrzymywanie sie rezerw zasadowych we krwi”

Miedzy stopniem rozwoju kwasicy i obnizeniem rezerw zasadowych we krwi istnieje pewna równoleglosc

Między stopniem rozwoju kwasicy i obniżeniem rezerw zasadowych we krwi istnieje pewna równoległość i na podstawie poziomu rezerw zasadowych we krwi możemy sądzić o stopniu zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej. Zamiast bowiem normalnych 55-56% objętościowych CO2, w cukrzycy lekkiej mamy 400/0, w bardziej ciężkiej jej postaci 30%, poniżej zaś w stanach przedśpiączkowych i śpiączkowych. W przebiegu cukrzycy spada również- w związku z rozwojem kwasicy prężność CO w pęcherzykach płucnych. W normie: wynosi ona 38-40 mm słupa rtęci w średnich zaś: stanach kwasicy prężność CO2• w: powietrzu, pęcherzykowym spada do 28-32 mm, w stanach ciężkich do- 25 mm słupa rtęci,. a nawet niżej. Read more „Miedzy stopniem rozwoju kwasicy i obnizeniem rezerw zasadowych we krwi istnieje pewna równoleglosc”