kamilianie w tarnowskich górach ad 5

Poziom restenozy klinicznej, mierzony częstością występowania powikłań po wypisie, był również podobny w obu grupach leczenia, zarówno w kohorcie jako całości (21,0 procent w przypadku biwalirudyny w porównaniu z 21,3 procent w przypadku heparyny, P = 0,85) i u pacjentów z niestabilną dławicą piersiową (odpowiednio 17,8% i 18,4%, P = 0,91). Dyskusja
Badanie to pokazuje, że biwalirudynę można bezpiecznie stosować jako substytut heparyny u pacjentów poddawanych angioplastyce w przypadku dusznicy bolesnej niestabilnej lub po zawale. Przy niższych poziomach ogólnoustrojowej antykoagulacji niż w przypadku heparyny o wysokiej dawce, leczenie biwalirudyną powodowało równoważne wskaźniki powikłań niedokrwiennych i mniejszą częstość powikłań krwotocznych. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem poddawanych angioplastyce z powodu dławicy po zawale, biwalirudyna powodowała niższe odsetki powikłań niedokrwiennych i krwotocznych niż heparyna.
Hipoteza testowana przez badanie wykazała, że pacjenci poddawani angioplastyce w szerokim zakresie ostrych zespołów wieńcowych mieliby mniej powikłań z biwalirudyną niż z heparyną; ostre zespoły niedokrwienne są spowodowane przez śródczaszkowe skrzepliny, a biwalirudyna ma bardziej bezpośredni wpływ niż tworzenie heparyny na skrzeplinę. Read more „kamilianie w tarnowskich górach ad 5”

Wirusowa charakterystyka podklinicznych i objawowych zakażeń opryszczki narządów płciowych ad 5

Kobiety, które nabyły opryszczkę narządów płciowych w ciągu 12 miesięcy od włączenia, miały również większe prawdopodobieństwo subtelnego wydalania niż kobiety, które były zakażone przez dłuższy czas (iloraz szans, 2,1; 95% przedział ufności, 1,2 do 3,7). Prawdopodobieństwo podklinicznego zrzucania również wzrosło wraz z roczną liczbą nawrotów. Kobiety z ponad 12 nawrotami rocznie miały subkliniczne wydzielanie częściej niż kobiety bez nawrotów w ubiegłym roku (iloraz szans, 5,1; przedział ufności 95%, od 2,2 do 11,8). Częstość wydzielania subklinicznego u kobiet z do 12 nawrotów rocznie nie różniła się istotnie od kobiet bez nawrotów. Wiek nie wpływał na tempo zrzucania subklinicznego. Read more „Wirusowa charakterystyka podklinicznych i objawowych zakażeń opryszczki narządów płciowych ad 5”

Stan ogólny chorego

Stan ogólny chorego jest zależny od rozległości zmian zapalnych i okresu choroby. Dolegliwości mogą być tak nie znaczne, że można, je przypisać zmianom zapalnym w uchu. Zwykle stan ogólny jest znacznie cięższy od stanu chorych z ropniami zewnątrzoponowymi. W wywiadach chorych z ropniem pod oponowym można dowiedzieć się o. krótkotrwałych, przelotnych objawach wskazujących na powikłanie wewnątrzczaszkowe, jak zaburzenia mowy, drgawki, silne bóle głowy, wymioty. Read more „Stan ogólny chorego”

Róznicowanie z ropniem mózgu

W rozlanym zapaleniu opon miękkich wraz z pogarszaniem się stanu klinicznego chorego narastają również zmiany w składzie płynu mózgowo-rdzeniowego. Rozpoznawanie różnicowe między postacią rozlanego, szybko przebiegającego ropnego zapalenia w przestrzeni międzyoponowej i rozlanym ropnym zapaleniem opon miękkich jest bardzo trudne, przeważnie niemożliwe i bez większego praktycznego znaczenia. Jałowość płynu i wczesne zjawienie się ogniskowych objawów z kory mózgowej przemawia za pierwszym. Różnicowanie z ropniem mózgu ma większe znaczenie praktyczne i jest możliwe na podstawie dokładnej obserwacji przede wszystkim ogniskowych objawów mózgowych. Zmienność w nasileniu tych objawów (np. Read more „Róznicowanie z ropniem mózgu”